Posts

We zijn weer thuis

Afbeelding
Beste vrienden, Op de laatste dag van onze reis houden we het simpel. We mogen van de goedlachse manager van het Esrcarpment Lodge wat langer blijven na de officiele uitchecktijd van 10:00 uur, en dat komt voornamelijk omdat hij Marca’s Swahili zo prachtig vindt. Na een vroege lunch stappen we voor de laatste keer in de Toyota Landcruiser van Andrew, en volbrengen de lange rit naar Arusha.  Daar aangekomen bezoeken we nog het hoofdkantoor van Gosheni Safaris. Bij één van de lodges onderweg was het creditcard apparaat stuk, en kregen we de rekening op papier mee. Die kunnen we in de tuin bij Gosheni alsnog voldoen.  Er is ook nog tijd voor een ritje door Arusha, een stadje met een levendig straatbeeld, en ook het Arusha Declaration Monument . Dit staketsel bevat schepjes aarde afkomstig van de respectievelijke grondgebieden van alle 127 Tanzaniaanse stammen, als teken van saamhorigheid.  De naam Tanzania is trouwens een samentreksel van Tanganyika   en Zanzibar, ...

Aapjes kijken in Manyara National Park

Afbeelding
Beste vrienden, Het Manyara National Park is een stuk regenwoud aan de oever van Manyara Lake, en het is een heel andere habitat dan de vlakten van Serengeti. We rijden er vrijwel stapvoets doorheen en zien vele apenfamilies door de bomen ravotten.  Maar het is ook mogelijk om plotseling oog in oog te staan met een grote olifant, die geruisloos door het struweel sluipt, de weg oversteekt en even plotseling weer spoorloos verdwenen is.  Tot ieders grote verrassing zien we een groot luipaard op een tak zitten. Die hebben ze in hier in geen jaren gespot. We zien ook een wild varken waar het luipaard waarschijnlijk op  gaat jagen. Maar opeens zijn beide verdwenen. Even later wordt een en ander opgeklaard: verderop zit een grote mannetjes baviaan in de boom. Mocht het wilde varken worden buitgemaakt, dan zal een groep bavianen proberen om het te stelen. Volwassen bavianen hebben hoektanden (onder en boven) zo groot als je wijsvinger. Dus het luipaard stelt zijn jacht wijselijk...

Mto Wa Mbu

Afbeelding
Beste vrienden, Het reisprogramma van vandaag schrijft een dagje relaxen voor. Het is wel stoer en avontuurlijk in zo'n Safari jeep, maar je wordt alle kanten op gehotsebotst, en we hebben even vaste grond onder de voeten nodig. We rijden naar  het plaatsje Mto Wa Mbu, waar we ons  onder de plaatselijke bevolking begeven.  Mustafa leidt ons te voet door de vele bananenplantages die het stadje rijk is. Er zijn bananen om als fruit op te eten, om mee te koken, en om bier van te maken. Dat bier is in het begin niet heel sterk, maar als je het verder laat fermenteren wordt het een gevaarlijk drankje. Het smaakt best lekker.  Dan komen we langs de rijstvelden. Er is net een blokje teelrijst gezet, dat later -met de hand- uitgeplant wordt over de omliggende veldjes. Er is hier plenty water voor de rijstteelt: Mto Wa Mbu betekent i n het Swahili  muskietenrivier.   We gaan verder met de tuktuk, want het is allemaal best een eind lopen. We komen terecht in de ...

Ngorongoro crater floor

Afbeelding
Beste vrienden, We gaan zo langzamerhand weer eens richting Kilimanjaro Airport, waar we over een paar dagen de terugvlucht naar Nederland zullen pakken. Na een snel ontbijt nemen nog snel een kiekje van de achtertuin van het Acacia Luxury Camp, rijden een dik uur door Serengeti National Park, en belanden weer in Ngorongoro National Reserve. Deze keer dalen we af in de krater, en kunnen ons vergapen aan de plaatselijke beestenpopulatie. Er is heel wat te zien: flamingo's en de zeldzame zwarte rinoceros hadden we nog niet gescored, maar er zijn ook veel leeuwen, hyhena's en de alomtegenwoordige zebra's, gazellen, olifanten en wildebeesten. Alleen giraffen zijn hier niet: de weg omhoog naar de kraterrand, en omlaag naar de kraterbodem is te tricky voor ze. Als ze uitglijden en vallen, breken ze meteen hun lange nek.  We verlaten Ngorongoro weer en een groep baboons doen ons uitgeleide. Ondertussen zitten ze  elkaar te vlooien en het achtermiddagzonnetje. Dat is wat anders dan...

I want a Hippopotamus for Christmas

Afbeelding
Beste vrienden, We gaan vandaag voor een laatste  rondje Serengeti National Park. Dat maakt slechts drie dagen voor een wildpark  ter grootte van tien keer de provincie Utrecht om maar eens wat te noemen. Maar aan onze gids Andrew zal het  niet liggen om ons zoveel mogelijk te laten zien. Vlakbij de lodge stuiten we op een groep van twee leeuwinnen en vijf welpen, die gezamenlijk op jacht gaan. Even verderop alweer een leeuwenfamilieaan de wandel. De oudste leeuwin kijkt of de weg vrij is om over te steken.  Gisteren zagen we een luipaard welpje onder de boom zitten. We hoorden van andere gidsen dat de moeder ook was gesignaleerd. Als we bij de boom aankomen is er geen glimp te zien van de luipaarden, wel banjert een olifantenfamilie doodgemoedereerd dwars door het kluster terreinwagens. Ze komen zo dichtbij, dat ik mijn laatste rolo niet durf af te geven. De jongste olifantjes hebben de grootste moeite om het tempo een beetje bij te houden. Onderweg komen we weer al...