We zijn weer thuis

Beste vrienden,

Op de laatste dag van onze reis houden we het simpel. We mogen van de goedlachse manager van het Esrcarpment Lodge wat langer blijven na de officiele uitchecktijd van 10:00 uur, en dat komt voornamelijk omdat hij Marca’s Swahili zo prachtig vindt. Na een vroege lunch stappen we voor de laatste keer in de Toyota Landcruiser van Andrew, en volbrengen de lange rit naar Arusha. 

Daar aangekomen bezoeken we nog het hoofdkantoor van Gosheni Safaris. Bij één van de lodges onderweg was het creditcard apparaat stuk, en kregen we de rekening op papier mee. Die kunnen we in de tuin bij Gosheni alsnog voldoen. 

Er is ook nog tijd voor een ritje door Arusha, een stadje met een levendig straatbeeld, en ook het Arusha Declaration Monument. Dit staketsel bevat schepjes aarde afkomstig van de respectievelijke grondgebieden van alle 127 Tanzaniaanse stammen, als teken van saamhorigheid. 

De naam Tanzania is trouwens een samentreksel van Tanganyika en Zanzibar,  gevolgd door het suffix -ia-. Deze twee landen werden begin jaren zestig onafhankelijkheid van het Verenigd Koninkrijk, en fuseerden in 1964. Heel grappig is dat de schooljeugd hier nog steeds op z'n Engels in schooluniform gekleed gaat. Het afscheid van Andrew op Kilimanjaro Airport is roerend. We beloven nog eens terug te komen.

Tegen tien uur ‘s avonds mogen we embarkeren in het enorme KLM-toestel, en na een nacht vliegen zijn we weer thuis. Het eerste wat we doen is kijken of onze Makonde-beeldjes de reis hebben overleefd. En ja hoor, alles is goed, geen gebroken benen.