I want a Hippopotamus for Christmas

Beste vrienden,

We gaan vandaag voor een laatste  rondje Serengeti National Park. Dat maakt slechts drie dagen voor een wildpark ter grootte van tien keer de provincie Utrecht om maar eens wat te noemen. Maar aan onze gids Andrew zal het niet liggen om ons zoveel mogelijk te laten zien. Vlakbij de lodge stuiten we op een groep van twee leeuwinnen en vijf welpen, die gezamenlijk op jacht gaan. Even verderop alweer een leeuwenfamilieaan de wandel. De oudste leeuwin kijkt of de weg vrij is om over te steken. 





Gisteren zagen we een luipaard welpje onder de boom zitten. We hoorden van andere gidsen dat de moeder ook was gesignaleerd. Als we bij de boom aankomen is er geen glimp te zien van de luipaarden, wel banjert een olifantenfamilie doodgemoedereerd dwars door het kluster terreinwagens. Ze komen zo dichtbij, dat ik mijn laatste rolo niet durf af te geven. De jongste olifantjes hebben de grootste moeite om het tempo een beetje bij te houden.




Onderweg komen we weer allerlei aapjes tegen, vooral de jonge baboons zijn erg grappig. Ze klimmen op de motorkap en kijken nieuwsgierig naar binnen. Cheetahs durven ook steeds vaker op een safari jeep te springen, maar dat is natuurlijk geen goed idee, want ze zijn gevaarlijk. Er zijn als ongelukken mee gebeurd. Een baboon moeder heeft een jong dat pas geboren is, iedereen van de familie die te dicht bij komt krijgt een veeg. Eerst moet het jong de lichaamsgeur van moeders herkennen, en dan mag iedereen kennismaken. 




'I want a Hippopotomus for Christmas' was een hit van een kind zangeresje in de jaren vijftig. Nou, voor ons hoeft het niet: zo'n beest ligt de hele dag in je emperor-size jacuzzi te ruften, en 's avonds schrokt ie tien kisten groente naar binnen.




De picknickplek van vandaag is idyllisch met felgekleurde vogeltjes en prachtige vergezichten. Toch is het oppassen geblazen. Niet 's morgens vroeg in je eentje ontbijten, want vanuit de velden kan zomaar een groep leeuwen tevoorschijn komen.


Vlakbij de lodge zien we allerlei gieren door de lucht cirkelen en landen op een bepaalde plek. Als we dwars door het terrein rijdend een kijkje gaan nemen op die plek, zien we dat er een zebra in een greppel is gevallen, en daar helaas is overleden. De ongenode gasten voor het feestmaal stellen zich in pikorde op. En de eerste vulture mag het diner openen. letterlijk. 

Wat we niet hebben gezien in Serengeti zijn krokodillen en neushoorns. Krokodillen leven in dezelfde poelen als de nijlpaarden, maar die poelen zijn zo vol dat ze waarschijnlijk een afgelegen plekje hebben gevonden, ver weg van de hippo's. Gelukkig hebben we in Australië genoeg zoutwaterkrokodillen (salties) gezien om ons leven vooruit te kunnen. We gaan morgen weer terug naar Ngorogoro en bezoeken de bodem van de krater, en daar zitten geheid neushoorns. Nu nog even een review schrijven voor de lodge. We hadden net een onweer met bijbehorende regen, en de tent is waterdicht, parapluies bij de receptie. Vijf sterren.







Reacties

Populaire posts van deze blog

Kilimanjaro International Airport

Ngorongoro crater floor